• 3. De Nieuwe Kliniek

    “Onze patiënten zijn onze gasten”

    Heidi Witbreuk,
    bedrijfskundig manager en portefeuillehouder van de Nieuwe Kliniek

    Met de realisatie van een nieuw ziekenhuis zet MST niet alleen een nieuw gebouw neer, maar vooral ook een nieuwe organisatie. De omgeving, met veel licht, glas, ruimte en groen sluit straks fraai aan bij de nieuwe manier van werken. Open, gastvrij, met veel ruimte voor de eigen inbreng van de patiënt. De regie die meer dan ooit bij de patiënt komt te liggen, maakt straks het grootste verschil binnen MST, zowel voor de medewerkers als vanzelfsprekend voor patiënten zelf. “Als je in het ziekenhuis ligt, ben je echt ziek, maar ook al ben je ziek, dat betekent niet dat je geen eigen beslissingen meer kunt en wilt nemen”, aldus Heidi Witbreuk, bedrijfskundig manager en portefeuillehouder van de Nieuwe Kliniek. “Natuurlijk zijn er medewerkers ter ondersteuning. Het is niet zo dat in het nieuwe ziekenhuis de patiënt alles zelf moet doen, integendeel, het comfort tijdens een ziekenverblijf wordt groter dan ooit. Maar de patiënt wordt door MST echt als partner beschouwd, de mogelijkheid zelf inbreng te hebben wordt ruimer, passend bij deze tijd, waarin de gemiddelde patiënt steeds mondiger is en goed voorbereid naar het ziekenhuis komt.”

     

    “Ook al ben je ziek, dat betekent niet dat je geen eigen beslissingen kunt nemen”

    Eenpersoonskamer
    Een hotel wordt MST niet. “Het blijft immers een ziekenhuis, je komt hier niet voor je plezier. Maar we proberen een verblijf hier wel zo aangenaam mogelijk te maken.” Waar patiënten nu vaak nog met twee of vier mensen op een kamer liggen, krijgt straks iedereen die een nacht of langer moet blijven een eenpersoonskamer. Een snurkende buurman of onderbroken nacht doordat een andere patiënt op de kamer ’s nachts onrustig wordt, behoort hiermee tot de verleden tijd. “Een eigen kamer, met eigen badkamer en toilet, biedt niet alleen rust, maar zorgt ook voor een verruiming van de privacy. Dat is één van de aspecten die patiënten graag verbeterd zien in ons ziekenhuis. Wanneer de dokter informatie over het ziektebeeld komt geven, kunnen nu anderen nog meeluisteren, dat is straks niet meer het geval. Even je ei kwijt willen bij een verpleegkundige kan straks ook zonder dat kamergenoten alles meekrijgen van zo’n  gesprek.” De eenpersoonskamers worden, net als het totale ziekenhuis, zodanig ingericht dat zij bijdragen aan een ‘healing environment’: een omgeving die bijdraagt aan de genezing van patiënten. “Tussen alle afdelingen bevindt zich een atrium, waar vanuit een dakkoepel daglicht naar binnen stroomt. Bovendien wordt middenin elk atrium een grote boom geplaatst. Of je als patiënt straks op een kamer ligt met uitzicht naar buiten of op het atrium, iedereen zal volop daglicht en groen ervaren.”
    {Lees ook het interview met Belinda van den Bovenkamp over zorg op maat}

    Rooming-in
    De keerzijde van een eenpersoonskamer kan zijn dat er minder sociaal contact is. Een praatje met de patiënt in het bed tegenover is er immers niet meer. Om dat te compenseren, staat het patiënten straks echter vrij de hele dag doorlopend bezoek te ontvangen. Geen tweemaal daags bezoekuur meer, maar familie en vrienden die kunnen binnenlopen wanneer ze willen, in afstemming met de patiënt. Ook ‘rooming-in’, de mogelijkheid iemand bij de patiënt op de kamer te laten overnachten, wordt een standaard mogelijkheid. “De partner of een familielid van de patiënt wordt hiermee veel meer betrokken bij de zorg. Dat doen we niet vanuit de gedachte van kostenbesparing, integendeel. Dat we de mantelzorg in het ziekenhuis doorvoeren, doen we vooral voor de patiënt. We willen de thuissituatie hier waar mogelijk behouden.” Dat betekent niet alleen dat een patiënt bezoek mag ontvangen wanneer hij wil, het betekent ook dat hij straks kan eten wanneer hij wil. Waar er nu nog drie keer per dag op vaste tijden een voedingsassistente langskomt met een karretje eten, bepaalt de patiënt, die bijna als een hotelgast behandeld wordt in het nieuwe MST, straks zelf of hij ’s middags of ’s avonds een warme maaltijd wil, wat hij wil eten en hoe laat.
    {Lees ook het interview met Marion Wissink over Rooming-in}

    Eigen tablet
    Op een tablet, die straks beschikbaar komt bij elk bed, kan de patiënt een keuze maken uit diverse maaltijden en deze vervolgens bestellen. De tablet wordt tevens gebruikt om tv te kijken, te internetten en contact te hebben met het thuisfront, maar ook voor zorggerelateerde informatievoorziening. Bezoek mag in het ziekenhuis mee eten, ofwel op de kamer van de patiënt, of in de lounge. Dit is het restaurant dat straks op elke verpleegverdieping wordt ingericht en waar ook patiënten die mobiel genoeg zijn gebruik van kunnen maken. Om te eten, maar ook voor sociaal contact wanneer dat als gevolg van de eenpersoonskamer gemist wordt. Kortom, patiënten bij MST bepalen straks waar mogelijk hun eigen dagindeling en worden niet meer geleefd door de strakke tijdsplanning van de medewerkers.

    “Roomservicemedewerkers worden echt onderdeel van de zorg”

    Gastvrijheid
    Voor de medewerkers betekent de nieuwe manier van werken dat er een flink beroep op ieders flexibiliteit gedaan gaat worden. De huidige voedings- en afdelingsassistenten krijgen straks allemaal één en dezelfde functie: roomservicemedewerker. Zij dragen, samen met de verpleegkundigen, zorg voor het welbevinden van hun groep patiënten. Ze brengen de maaltijden rond, zorgen op verzoek voor een kopje koffie of thee, schudden kussens op, zorgen dat de kamers netjes en schoon zijn. Maar ook maken ze een praatje met patiënten die hier behoefte aan hebben of assisteren ze bij het gebruik van de tablet. Service, gastvrijheid, daar gaat het allemaal om. De patiënt is te gast bij MST en moet dat ook zo ervaren. Alle roomservicemedewerkers krijgen een opleiding om het gastvrijheidsconcept van MST straks optimaal uit te dragen. “Voor medewerkers biedt de functie volop uitdaging. Natuurlijk kan veranderen soms best lastig zijn, maar roomservicemedewerker betekent vooral een verdieping van het werk, het wordt echt leuker. Zeker omdat deze medewerkers straks nog meer betrokkenheid krijgen bij de patiënt, ze worden echt onderdeel van de zorg.”
    {Lees ook het interview met Yvonne de Jager over roomservice}

    24/7 bedrijf
    De aansturing van de roomservicemedewerkers gebeurt door een floormanager, die de verbindende schakel vormt tussen het zorgproces en de facilitaire dienstverlening. Als koppel zullen zij er zorg voor dragen dat de patiënt het uitgangspunt is bij elke beslissing die genomen wordt. “ Wij moeten de patiënt nog meer dan nu als gast benaderen. Dat betekent dat MST ook steeds meer een 24/7 bedrijf moet worden. De zorg stopt immers niet na vijf uur.” Voor de roomservicemedewerkers betekent dit bijvoorbeeld dat zij met contracten van minimaal 24 uur gaan werken, waarbij de drie werkdagen standaard achter elkaar ingevuld worden. “We zorgen daarmee dat de patiënt zoveel mogelijk dezelfde gezichten ziet, een aantal dagen achtereen. Ook de fysieke herkenbaarheid van onze medewerkers wordt vergroot. Nu zien ze de hele dag enkel witte jassen in de kamer, ongeacht of iemand een zorginhoudelijke rol heeft of niet. Straks houden de artsen en verpleging de witte jas, maar krijgen de roomservicemedewerkers een andere kleur kleding, waarmee ze duidelijk herkenbaar zijn.”

    Nieuwe afdelingen
    Om te zorgen dat de medewerkers op de verpleegafdelingen zich zoveel mogelijk kunnen concentreren op de patiënt, wordt een aantal werkzaamheden verplaatst naar andere afdelingen. Zo worden patiënten die een operatie moeten ondergaan, opgenomen op de Nuchtere Opname Unit, de NOU.
    Dus niet meer op de verpleegafdeling. Wanneer het gaat om een spoedopname, gaan patiënten naar de AOA, de Acute Opname Afdeling. Gaat een patiënt met ontslag naar huis, dan hoeven zij straks niet meer langs hun eigen apotheek, maar kunnen ze in MST terecht bij de Politheek voor hun ontslagmedicatie. Verder gaat het ‘transferbureau’ een prominentere rol spelen. Zij zorgen ervoor dat alle zorg na ontslag goed geregeld wordt. “MST voelt zich verantwoordelijk voor het regisseren van de zorgketen. Dus ook wanneer een patiënt vervolgzorg nodig heeft, wordt dit vanuit het transferbureau opgepakt. Dit kan variëren van het regelen van thuiszorg of revalidatie tot (tijdelijke) opname in een verpleeghuis. Vanzelfsprekend geldt ook hier weer: alles gebeurt in overleg met de patiënt. Want dat is waar het in het nieuwe MST meer dan ooit om draait: We doen het samen met en voor de patiënt.”
    {Lees ook het interview met Yvonne Kamphuis & Irma Wolters over het 'hospitality-concept'}

Skills